Selama berbulan-bulan, pelabur di Wall Street menumpukan perhatian kepada satu persoalan utama: dengan tepat berapa kali Rizab Persekutuan Amerika Syarikat (Rizab Persekutuan atau Fed) akan memotong kadar faedah tahun ini — dua, tiga atau lebih? Pelabur dan penganalisis meneliti setiap ucapan Pengerusi Rizab Persekutuan, Jerome Powell, untuk mencari isyarat mengenai pelonggaran dasar monetari yang mungkin berlaku. Namun, laporan inflasi terkini daripada Biro Statistik Buruh Amerika Syarikat (U.S. Bureau of Labor Statistics) telah mengubah naratif pasaran sepenuhnya, memaksa peserta pasaran bersedia untuk senario yang bertentangan.

Menurut angka yang diterbitkan, Indeks Harga Pengguna (CPI) meningkat sebanyak 0.6% pada April selepas lonjakan 0.9% pada Mac. Secara tahunan, kadar inflasi meningkat kepada 3.8%, iaitu paras tertinggi sejak Mei 2023. Bukannya penyejukan harga seperti yang dijangkakan, ekonomi Amerika Syarikat menunjukkan gelombang baharu tekanan inflasi. Akibatnya, senario di mana Rizab Persekutuan terpaksa menaikkan, bukannya menurunkan, kadar dasar tidak lagi kelihatan mustahil. Keadaan ini menimbulkan ancaman asas kepada pasaran kewangan yang sebelum ini telah mengambilkira tempoh kredit murah dan keadaan kewangan yang longgar.

Malah, kemungkinan perubahan kepimpinan di bank pusat kini kurang diberi penekanan. Bekas Presiden Amerika Syarikat, Donald Trump, berulang kali mengkritik Jerome Powell kerana didakwa terlalu perlahan dalam memotong kadar, dan calon pilihannya untuk jawatan Pengerusi Rizab Persekutuan, Kevin Warsh, dilihat oleh pasaran sebagai penyokong rangsangan yang lebih agresif. Namun, kenaikan harga kini semakin mengecilkan ruang gerak pihak berkuasa monetari. Data daripada pasaran ramalan Kalshi mencerminkan penilaian semula risiko yang pesat: kebarangkalian kenaikan kadar oleh Rizab Persekutuan menjelang akhir 2027 telah mencecah 27% (sebulan sebelumnya, kebarangkalian kenaikan kadar pada 2026 dianggarkan hanya 18.2%), manakala kemungkinan kenaikan kadar sebelum Julai 2027 adalah 41%, dan menjelang akhir 2028, 77%.

Faktor Utama yang Mendorong Tekanan

Keadaan makroekonomi semasa digerakkan oleh satu set faktor asas yang kompleks yang mengehadkan pilihan Fed dan mewujudkan risiko kepada ekonomi A.S.:

• Lonjakan harga tenaga sebagai pemacu utama inflasi. Laporan Indeks Harga Pengguna (IHP) bagi bulan April menunjukkan kos tenaga meningkat 3.8% hanya dalam tempoh sebulan, menyumbang kira-kira 40% daripada jumlah kenaikan dalam bakul pengguna. Perbelanjaan yang lebih tinggi untuk petrol, diesel, bahan api penerbangan dan elektrik bertindak seperti cukai tidak langsung ke atas ekonomi. Harga bahan api yang mahal secara langsung meningkatkan kos logistik, tambang penerbangan, kos pengeluaran kilang, harga barangan runcit dan bil utiliti isi rumah.
• Peningkatan ketegangan geopolitik dan faktor Iran. Punca utama kenaikan harga tenaga kekal berupa geseran geopolitik di Timur Tengah dan ancaman gangguan bekalan minyak di laluan maritim penting. Kegagalan rundingan damai baru-baru ini serta prospek berulangnya permusuhan aktif terus menyokong harga minyak mentah Brent pada paras tinggi. Sekiranya konflik yang melibatkan Iran semakin memuncak, sektor tenaga dijangka terus mendorong inflasi utama naik.
• Pembalikan mendadak dalam jangkaan pasaran. Pelabur kini terpaksa menyemak semula strategi mereka secara tergesa-gesa. Jika sebelum ini senario asas mengandaikan penurunan berterusan dalam kos pembiayaan, pasaran kini mengambil kira tempoh berpanjangan keadaan kewangan yang ketat serta risiko penyambungan semula kenaikan kadar faedah. Data pasaran ramalan daripada Kalshi menunjukkan secara jelas bahawa pelabur tidak lagi yakin inflasi akan kembali dengan pantas ke sasaran 2%.
• Perangkap dasar monetari untuk Rizab Persekutuan (Fed). Mekanisme tradisional Rizab Persekutuan bergantung pada kenaikan kadar faedah untuk menyejukkan permintaan (perumahan, kenderaan dan pelaburan perniagaan). Namun, kadar faedah kurang berkesan dalam menghadapi kejutan pada bekalan komoditi: Rizab Persekutuan tidak dapat meningkatkan pengeluaran minyak, memulihkan keselamatan di laluan maritim, atau menyelesaikan konflik antarabangsa. Akibatnya, bank pusat mendapati diri terperangkap antara dua risiko besar — menaikkan kadar faedah dan mencetuskan kelembapan ekonomi, atau membiarkan inflasi melonjak di luar kawalan.

Prospek

Berdasarkan analisis data ini, pandangan kami mengenai langkah seterusnya oleh Rizab Persekutuan AS dan keadaan pasaran kewangan adalah seperti berikut:

Dalam jangka pendek hingga sederhana, pelabur seharusnya menolak sama sekali senario asas pemotongan kadar yang cepat dan agresif. Jangkaan pelonggaran dasar monetari kini digantikan oleh tempoh ketidakpastian yang berpanjangan dan keadaan kewangan yang lebih ketat.

Faktor penentu utama ialah dinamik harga minyak dan perkembangan konflik di Iran. Jika ketegangan geopolitik di Timur Tengah berterusan atau meningkat, komponen tenaga akan terus memberi tekanan menaik ke atas Indeks Harga Pengguna (IHP), sekali gus menjadikan sasaran inflasi 2 peratus sukar dicapai. Dalam keadaan ini, dengan kebarangkalian kini melebihi 27–41%, Rizab Persekutuan AS mungkin terpaksa beralih daripada jeda kepada kenaikan kadar faedah bagi mengelakkan jangkaan inflasi berakar kukuh.

Bagi pasaran modal, ini menandakan perubahan dalam paradigma psikologi: tempoh optimisme yang didorong oleh harapan modal murah telah berakhir. Ekuiti dan bon kini perlu menyesuaikan diri dengan persekitaran di mana kos pinjaman kekal tinggi jauh lebih lama daripada yang dijangkakan oleh pasaran saham AS, dan risiko pusingan pengetatan seterusnya oleh Rizab Persekutuan AS akan menjadi faktor utama penentu turun naik bagi tahun-tahun akan datang.